વાડ થઈને ચીભડા ગળે, સમાજ હવે આરોપી ની પડખે

વાત છે શનિવારની, મોરબીના કડવા પાટીદાર કેળવણી મંડળે જયસુખભાઇ પટેલની મોદક તુલા કરી હતી. ઓરેવા ગ્રુપના ચેરમેન જયસુખભાઇ પટેલે પાટીદાર સમાજને ખૂબ આપ્યું છે. તો સમાજ સન્માન કરે. તો તેમાં વાંધો શું છે? અમને કોઇ વાંધો ન હોય, અગર સમાજના સ્વચ્છ પ્રતિભા ધરાવતા ભામાશાનું સન્માન થતું હોય. પરંતુ સમાજે  એ ન ભૂલવું જોઈએ કે જયસુખભાઇ પર આરોપ છે કે ૧૩૫ વ્યક્તિના મોત માટે તે જવાબદાર છે. કમસે કમ ન્યાયપાલિકા માંથી જયસુખભાઇ નિર્દોષ છૂટે ત્યાં સુધી તો રાહ જોવી જોઇતી હતી.

૩૦ ઓક્ટોમ્બર ૨૦૨૨ના રોજ મચ્છુ નદી પરનો ઝુલતો પુલ તૂટી ગયો, તેના ઉપર ફરતા પ્રવાસીઓમાંથી ૧૩૫ના મોત થઇ ગયાં, આ પુલનું સમારકામ જયસુખભાઇની કંપનીને સોંપ્યું હતું, ટેકનિકલ ક્ષમતાની ચકાસણી કે સરકાર કે તંત્રની મંજૂરી વગર જયસુખભાઇએ આ પુલ પ્રવાસીઓ માટે ખુલ્લો મૂકી દીધો અને દુર્ઘટના ઘટી હતી.

આવી વ્યક્તિનું સન્માન કરવામાં આવ્યું છે, આ સન્માનથી અમને કોઇ આશ્ચર્ય થયું નથી. ભૂતકાળમાં જયસુભાઇ જ્યુડિશિયલ કસ્ટડીમાં હતો, ત્યારે પણ પાટીદાર સમાજના જુદા જુદા સંગઠનોએ તેમના સમર્થનમાં રાજ્ય સરકારને રજૂઆત કરી હતી. 

વર્તમાન છોડો, ઇતિહાસમાં પ્રમાણે હજારો વર્ષ પહેલા પણ આવી વ્યક્તિઓને સમર્થન મળતું રહ્યું છે, રામાયણકાળમા વાલી અને રાવણના પણ સમર્થકો હતા, માતા કૈકેયીની દાસી મંથરા પણ તેના સમર્થન અને ગેરમાર્ગે દોરવા હંમેશા હાજર જ રહેતા. મહાભારત કાળમાં તો અનેક આવા પાત્રો હતા, જે અન્યાયી હોવા છતાં તેના સમર્થકો હતો, દુર્યોધનના સમર્થક તેના પિતા ધૃતરાષ્ટ્ર, દુશાસન વગેરે. તો આજે આવા વ્યક્તિઓને સમર્થન મળે તે કેવી રીતે નવાઇ પમાડે.

એવુ નથી જયસુખભાઇના જ સમર્થનમાં સમાજ કે લોકો બહાર આવ્યાં છે. અમદાવાદનો ચર્ચાસ્પદ હિટ એન્ડ રન કેસ યાદ છે કે જેમાં આરોપી વિસ્મય શાહને સજા પણ થઈ હતી. તે વિસ્મયના સમર્થનમાં પણ સમાજનો એક વર્ગ દલીલ કરતો હતો કે વ્યક્તિ પાસે મોંઘીદાટ ગાડી હોય તો સ્પીડમાં તો ચલાવે જ ને, તેમની દ્રષ્ટિએ વાંક બાઇક ચાલક યુવકોનો હતો,    વિસ્મયની કારની ઝડપે બે યુવાનોને મોતને ઘાટ ઉતાર્યા હતા.

બે વર્ષ પહેલા અમેરિકા સ્થિત હિન્ડનબર્ગ સંસ્થાએ અદાણી જૂથનો ગેરકાયદેસર નાણાકીય વ્યવહાર નો પર્દાફાશ કર્યો, તેનો ઉપયોગ કરી કેવી રીતે કંપનીઓ ઉભી કરી કે શેરબજારમાં તેની શેરની કિંમત ઉછાળી તેનો પણ ઘટસ્ફોટ થયો, ત્યારે દેશનો એક વર્ગ અદાણીના સમર્થનમાં ઉતરી આવ્યો હતો. એવી દલીલ આગળ કરતાં હતાં કે ભારતીય ઉદ્યોગપતિઓને પછાડવાનું પશ્ચિમનું  કાવતરું છે. 

આ દેશમાં હવે બળાત્કારીઓ અને ખૂનીઓના ન માત્ર સન્માન થાય છે કેટલાક કેસમાં તો રાજકીય પક્ષો તેમને ચૂંટણી લડવા ટિકિટ આપે છે. ૨૦૧૮માં ઝારખંડના મોબ લિંચિંગના ૮ આરોપીઓને નીચલી અદાલતે કસૂરવાર ઠેરવ્યાં હતાં, તેમનું સન્માન કેન્દ્રીય મંત્રી જયંત સિન્હાએ કર્યું હતું. 

સમાજ કે સમાજનો એક અંગ પૈસાદાર, તાકાતવર, કસૂરવારને સ્વીકારવા, માન સન્માન માટે સહેજ પણ શરમ અનુભવતો નથી, તેમને તો શક્તિશાળી લોકો સાથે વહેતી ગંગામાં હાથ ધોઇ લેવા છે. લાભ લેવા માટે સમાજના આવા લોકો કે સમાજનો અંગ સહેજ પણ પાછળ રહેવા માંગતો નથી. 

બીજા દેશ કે કોઇ સમાજ કે આવા અપરાધી કે આતંકવાદી તત્વોને સમર્થન આપે તો આપણે સહજતાથી એવું કહીને છુટી જઈએ છે કે તે સમાજ કે દેશ આવો જ છે. અરે તેમને સમાજ માટે કલંક કહેતા પણ શરમ નથી અનુભવતા, તો પછી આપણે અથવા આપણા માના કોઈ લોકો આવા અપરાધીનું  સમર્થન કરે તો આપણે કોઈને તો શું કહેવું ?