પહેલગામમાં નૌસેના અધિકારી, IB ઓફિસર સહિત 26 નાગરિકોના મૃત્યુથી ભારત શોકગ્રસ્ત

 

 

લોહીથી તરબોળ ખીણ: પહેલગામ હુમલાએ રાષ્ટ્રને હચમચાવી નાખ્યું

કાશ્મીરની રમણીય બૈસરણ ખીણમાં જે એક શાંત વસંત સવાર  પડી હતી, તે ભારતના આત્માને કલંકિત કરનારા એક દુઃસ્વપ્ન માં ફેરવાઈગઈ. આતંકવાદના એક ક્રૂર કૃત્યએ પહેલગામની શાંતિને વીંધી નાખી, જેમાં માત્ર 26 નાગરિકોમાં એક નૌકાસેના અધિકારી અને ઇન્ટેલિજન્સબ્યુરોના કર્મચારીના શોકગ્રસ્ત પરિવારો પણ છોડ્યા - સેવાના જીવન, રજા દરમિયાન ટૂંકાવી દેવાયા.

 

યુવા નૌસેના અધિકારીનું હનીમૂન શહાદતમાં પરિણમ્યું

લેફ્ટનન્ટ વિનય નરવાલ, 26, હરિયાણાના કરનાલના ભારતીય નૌસેનાના એક અધિકારી, તેમના જીવનમાં માત્ર એક નવો અધ્યાય શરૂ કર્યોહતો. 16 એપ્રિલે, તેમણે લગ્નના વચનો આપ્યા હતા. 19 એપ્રિલ સુધીમાં, પરિવાર તેમના મિલનની ખુશી મનાવવા એકત્રિત થયો હતો. તેનાથોડા દિવસો પછી, તેમનું નિર્જીવ શરીર, રાષ્ટ્રીય ધ્વજમાં લપેટાયેલું, પાછું લાવવામાં આવ્યું.

કોચીમાં તૈનાત, વિનય સેવામાંથી એક ટૂંકા વિરામ લઈ રહ્યા હતા - મધુચંદ્ર એક ઘાતક પ્રવાસમાં ફેરવાઈ ગયો. સ્થાનિકો તેમને એક સમર્પિતપુત્ર, એક ખંતીલા અધિકારી, એક યુવાન તરીકે યાદ કરે છે જે એક વખત સમુદ્રથી પોતાના રાષ્ટ્રની સેવા કરવા વિશે ઉત્સાહપૂર્વક વાત કરતાહતા. કરનાલમાં, તેમના માતાપિતા અસાંત્વન છે; તેમની પત્ની, એક નવપરિણીત વિધવા. તેમના પાડોશમાં એક શાંતિ છવાઈ ગઈ છે, જે માત્રશોકના વિલાપ અને સન્માન રક્ષકોના ધીમા અવાજોથી વીંધાય છે.

 

એક પિતા પોતાના બાળકો સમક્ષ શહીદ થાય છે:

એ જ ભયંકર ખીણમાં, મનીષ રંજન - બિહારના એક ઇન્ટેલિજન્સ બ્યુરોના અધિકારી, હૈદરાબાદમાં પોસ્ટેડ હતાં, તે આતંકવાદીઓનીગોળીઓનો ભોગ બન્યા, જ્યારે તેમની પત્ની અને બાળકો લાચારીથી જોતા રહ્યા. પરિવાર નિયમિત લીવ ટ્રાવેલ કન્સેશન પર કાશ્મીર આવ્યોહતો. તેમની ખુશી સાદી હતી - તાજી હવા, લીલા મેદાનો અને ઘોડેસવારી. બદલામાં, તેઓએ અકલ્પનીય જોયું.

આઈબીના મંત્રાલય વિભાગમાં નિયુક્ત, મનીષ સહકર્મચારીઓ વચ્ચે તેમની શિસ્ત અને શાંત સમર્પણ માટે જાણીતા હતા. તેમના અંતને વધુભયંકર બનાવનારી વાત હતી.

 

સુરત ના યુવાનની ઠંડે કલેજે હત્યા

શૈલેશભાઈ હિંમતભાઈ કાલથિયા, મુંબઈના 44 વર્ષીય વીમા વ્યવસાયિક, મૂળ ગુજરાતના અમરેલી જિલ્લાના, તેમની પત્ની અને બાળકો સાથેઘોડેસવારીનો આનંદ માણી રહ્યા હતા. પરિવાર 'મિની સ્વિટ્ઝરલેન્ડ' - બૈસરણ માટે સ્થાનિકોનું સ્નેહાળ નામ - માં તેમની ક્ષણનો આનંદ માણીરહ્યો હતો, જ્યારે બંદૂકધારીઓ, લશ્કરી પોશાકમાં છુપાયેલા, નજીક આવ્યા.

"નામ ક્યા હૈ?" તેમાંથી એકે પૂછ્યું. આગલી ક્ષણે, ગોળીઓ શૈલેશભાઈને વીંધી ગઈ. તેઓ પોતાના પરિવારની સામે જ ઘટના સ્થળે મૃત્યુપામ્યા. તેમના બાળકો, આતંકવાદ સમજવા માટે ખૂબ નાના, ચીસો પાડવા લાગ્યા કારણ કે લીલાછમ મેદાનો લાલ થઈ ગયા. તે સવારની હાસ્યહવે માત્ર આઘાત તરીકે પ્રતિધ્વનિત થાય છે.

શૈલેશભાઈની યાત્રા લચીલાપણાની હતી - અમરેલીના એક નાના ગામથી મુંબઈમાં વ્યાવસાયિક જીવન સુધી, તેમના બાળકો માટે ભવિષ્યબનાવવું. તે ભવિષ્ય હવે સ્થિર છે.

 

કેવી રીતે આતંકી હુમલો થયો?

 

પ્રત્યક્ષદર્શીઓ અનુસાર, ગુનેગારો કેમોફ્લાજમાં સજ્જ થઈને આવ્યા, જેમાં સૈનિક અને આતંકવાદી વચ્ચેની રેખાઓ ધૂંધળી હતી. તેમણે જેભ્રમ ઊભો કર્યો તેનાથી તેઓ અજાણ પર્યટકોની નજીક આવી શક્યા. ઘણાને લાગ્યું કે તેઓ સહાય કે માર્ગદર્શન આપતા સુરક્ષા કર્મચારીઓહતા. બદલામાં, જે થયું તે એક વૈજ્ઞાનિક, લક્ષિત નરસંહાર હતો - ગણતરીપૂર્વક, ક્રૂર અને કાયર.

પર્યટકોને જાણે કે અનિયમિત રીતે પસંદ કરવામાં આવ્યા હતા, અને જીવ લેવા પહેલા નામની માંગ કરવામાં આવી હતી. તે માત્ર વ્યક્તિઓ પરહુમલો નહોતો - તે શાંતિના વિચાર, પર્યટન અને એક પ્રદેશમાં વિશ્વાસ પર હુમલો હતો જે પહેલેથી જ શોકથી પરિચિત છે.

 

વ્યાપક અસરો: સરહદોથી આગળ આતંકવાદ

આ હુમલો માત્ર આતંકવાદ સામેના ભારતના લાંબા સંઘર્ષમાં બીજો એક આંકડો નથી. તે એક ડરાવનારી યાદ છે કે આતંકવાદ વિકસી રહ્યો છે- સરહદોને ઓળંગીને ઘૂસણખોરીથી લઈને નાગરિકો સામે ખતરનાક માનસિક યુદ્ધ સુધી. બૈસરણની પસંદગી, એક પર્યટન સ્થળ, જાણીબૂઝીને કરવામાં આવી હતી. સંદેશો અંધકારમય હતો: કોઈ જગ્યા સુરક્ષિત નથી.

કાશ્મીરના ધીમે ધીમે પુનઃપ્રાપ્ત થતા પર્યટન ઉદ્યોગને લાગેલો માનસિક ફટકો મોટો છે. સ્થાનિકો જેઓ મુલાકાતીઓની મૌસમી આવકથીઆધારિત છે, હવે પલાયનથી ડરે છે. હુમલાએ માત્ર જીવ જ નહીં લીધા પરંતુ આજીવિકાને જોખમમાં મૂકી, સમગ્ર પ્રદેશ પર એક પડછાયો ફેંકીદીધો.

 

રાષ્ટ્ર શોકમગ્નઃ

કરનાલથી હૈદરાબાદ, સુરતથી શ્રીનગર સુધી - ઘા તાજા અને ઊંડા છે. છતાં, શોકની વચ્ચે, રાષ્ટ્રના સંકલ્પમાં પોલાદ છે. લેફ્ટનન્ટ નરવાલ,મનીષ રંજન અને શૈલેશભાઈ કાલથિયાનું બલિદાન નિરર્થક નથી. તેમની વાર્તાઓ, હવે રાષ્ટ્રીય સ્મૃતિમાં કોતરાયેલી, સાહસ, સામાન્ય જીવન જેસંજોગોથી અસાધારણ બની ગયા તેની વાત કરે છે.

ભારતે પહેલા પણ આતંકવાદને જોયો છે. તે ફરી કરશે. પરંતુ તેની કિંમત - પાછળ છોડેલા પરિવારો, આઘાતગ્રસ્ત બાળકો, અધૂરા સપનાઓ - જે આપણને દરેક હેડલાઈનની પાછળ રહેલા ક્રૂર માનવીય ટોલની યાદ અપાવે છે.