બનાસકાંઠાના ભાભર (Bhabhar)માં ખેડૂતોના હૈયે ઉકળતો રોષ હવે કેનાલના પાણીમાં દેખાઈ રહ્યો હતો. પિયત માટે પાણીની માંગણી સાથે ખેડૂતોએ જાણે કે કેનાલને જ પોતાનું ઘર બનાવી લીધું હતું. આખી રાત ઠંડીમાં કેનાલની ભીની રેતી પર બેસીને તેમણે વિરોધનો સૂર રેલાવ્યો. તેમના ગળામાંથી નીકળતો સનેડો જાણે તંત્રને પડકાર ફેંકી રહ્યો હતો કે જ્યાં સુધી ખેતરોને પાણી નહીં મળે, ત્યાં સુધી આ લડત અવિરત ચાલશે.
એક તરફ સૂત્રોચ્ચારથી વાતાવરણ ગુંજી રહ્યું હતું, તો બીજી તરફ ખેડૂતોની આંખોમાં પોતાના પાકને બચાવવાની તીવ્ર ઝંખના સ્પષ્ટ દેખાતી હતી. દર વર્ષે શિયાળાની સીઝનમાં આ સરહદી પંથકના ખેડૂતો કેનાલના પાણીથી પોતાના ખેતરોને લીલાછમ કરે છે. જીરૂં, ઇસબગુલ, એરંડા, વરિયાળી અને રાયડા જેવા પાકો તેમના માટે માત્ર ખેતી નહીં, પણ જીવનનિર્વાહનો આધાર છે. પરંતુ નર્મદા નિગમ દ્વારા ગત 15 માર્ચથી અચાનક પાણી બંધ કરી દેવામાં આવતા, આ ખેડૂતોની આશાઓ પર પાણી ફરી વળ્યું હતું.
જ્યારે ખેડૂતો પોતાના પાકને સુકાતો જોઈ રહ્યા છે, ત્યારે અધિકારીઓનું રટણ છે કે દર વર્ષે 15 માર્ચથી પાણી બંધ કરવું એ એક સામાન્ય પ્રક્રિયા છે. તેમના મતે, કેનાલનું રિપેરિંગ કે નિરીક્ષણ જેવા જરૂરી કામો પાણી બંધ કર્યા પછી જ શક્ય બને છે. પરંતુ આ તર્ક ખેડૂતોના પેટની આગને ઠારી શકે તેમ નથી. તેમના માટે ચાર-પાંચ મહિનાનો સમયગાળો એટલે આખી સીઝન બરબાદ થઈ જવી.
આખી રાત કેનાલમાં બેઠેલા ખેડૂતોની એક જ માંગ છે – તેમના ખેતરો સુધી પાણી પહોંચાડો. તેમણે સ્પષ્ટ શબ્દોમાં ચીમકી ઉચ્ચારી છે કે જો તેમની માંગણી નહીં સંતોષાય તો તેમનો વિરોધ ચાલુ રહેશે. આ માત્ર પાણી માટેની લડત નથી, પરંતુ પોતાના હક્ક માટે, પોતાના અસ્તિત્વ માટેની લડત છે. ભાભર (Bhabhar)ના ખેડૂતોએ રાતભર કેનાલમાં બેસીને એ સંદેશો આપી દીધો છે કે તેઓ હવે ચૂપ બેસવાના નથી. પાણી માટે તેઓ કોઈ પણ હદ સુધી જવા તૈયાર છે. હવે જોવાનું એ છે કે તંત્ર આ ખેડૂતોની મક્કમતાને ક્યારે સમજે છે અને તેમના ખેતરોને ક્યારે પાણીથી ભરે છે.