ભાભીજી ઘર પર હૈં ફિલ્મ રિવ્યુ: હાસ્ય નહીં પણ હતાશા

નાના પડદાની સુપરહિટ કોમેડી સિરિયલોને જ્યારે ફિલ્મના રૂપમાં મોટા પડદા પર રજૂ કરવામાં આવે છે ત્યારે પ્રેક્ષકોની અપેક્ષાઓ ઘણી ઊંચી હોય છે. જોકે, 'ભાભીજી ઘર પર હૈં' ફિલ્મ આ આશા પર ખરી ઉતરવામાં નિષ્ફળ રહી છે. જે પાત્રો ટીવી પર દર્શકોને ખડખડાટ હસાવતા હતા, તે જ કલાકારો બે કલાકની આ ફિલ્મમાં પ્રેક્ષકો માટે કંટાળાજનક સાબિત થયા છે.

વાર્તામાં અશ્લીલતા અને કંટાળો : 

ફિલ્મની વાર્તા મનમોહન તિવારી અને વિભૂતિ મિશ્રાની વર્ષો જૂની પડોશી હરીફાઈ પર આધારિત છે. વાર્તામાં વળાંક ત્યારે આવે છે જ્યારે બે ગુંડા ભાઈઓ 'શાંતિ' અને 'ક્રાંતિ'ની એન્ટ્રી થાય છે. આ બંને ભાઈઓને અંગૂરી ભાભી અને અનિતા ભાભી સાથે પ્રેમ થઈ જાય છે. અહીંથી ફિલ્મમાં બળજબરીપૂર્વકની ભાગદોડ અને લાંબા ખેંચાયેલા દૃશ્યો શરૂ થાય છે.

લેખન એટલું નબળું છે કે વાર્તાને બદલે ફિલ્મ માત્ર વાસી ટુચકાઓ પર ટકેલી લાગે છે. દ્વિઅર્થી સંવાદો અને અશ્લીલ મજાકોનો અતિરેક દર્શકોને અસ્વસ્થ કરે છે.

કલાકારોનો દેખાવ :

આસિફ શેખ અને રોહિતાશ ગૌર: બંને કલાકારો પોતપોતાના પાત્રોમાં હંમેશની જેમ સહજ છે, પરંતુ નબળી સ્ક્રિપ્ટે તેમની પ્રતિભાને મર્યાદિત કરી દીધી છે.

શુભાંગી અત્રે અને વિદિશા શ્રીવાસ્તવ: શુભાંગી કેટલીક જગ્યાએ પ્રભાવશાળી લાગે છે, જ્યારે વિદિશાના ભાગે ખાસ કંઈ આવ્યું નથી.

રવિ કિશન: ફિલ્મના સ્પેશિયલ રોલમાં રવિ કિશને ઉર્જા ભરવાનો પૂરો પ્રયાસ કર્યો છે, પરંતુ નબળું ડિરેક્શન તેમની હાજરીને એળે જવા દે છે.

ટેકનિકલ પાસું અને દિગ્દર્શન : 

ફિલ્મના દિગ્દર્શક ટીવી સિરિયલના માળખાને સિનેમાના વિશાળ કેનવાસ પર ઢાળવામાં નિષ્ફળ રહ્યા છે. ફિલ્મનું એડિટિંગ ઘણું ઢીલું છે અને બેકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક પણ કોઈ ખાસ અસર છોડી શકતું નથી. આખી ફિલ્મ જોતા એવું લાગે છે કે જાણે કોઈ લાંબો અને ખેંચાયેલો ટીવી એપિસોડ જોઈ રહ્યા હોઈએ