ઇતિહાસને એક અજગરી ટેવ છે – તે ફરીને આવે છે, ભલે એ આપણને ગમતું હોય કે ન ગમતું હોય. પડોશી દેશોમાં તાજેતરમાં થયેલા આંદોલનો અને સત્તાપરીવર્તન જોઈને આરએસએસના સરસંઘચાલક મોહન ભાગવતને અચાનક ચિંતામાં કેમ મૂકી દિધા? એ પ્રશ્ન આજના સમયમાં ચટપટો લાગે છે.
શ્રીલંકા, બાંગ્લાદેશ અને નેપાળ – ત્રણેય પડોશી દેશોમાં અચાનક ઉભરેલા આંદોલનોએ સત્તાની ખુરશી હચમચાવી નાખી. ભાગવતે પોતાના દશેરાના સંદેશમાં એનો ઉલ્લેખ કરીને કહી દીધું કે “વિદેશી તાકાતોને અરાજકતા ફેલાવે છે.” હવે આ વાક્ય સાંભળીને કોઈએ પૂછવું જોઈએ – “સાહેબ, શું જે ખાડો ખોદો તે જ તેમાં પડે તેથી ડર લાગે છે?”
ભારતનું સ્મરણ કરાવતી ઘટનાઓ ઘણી છે. 2011નું “ઇન્ડિયા અગેનસ્ટ કરપ્શન” આંદોલન યાદ છે ને? કૈંક એવા જ “વિદેશી તત્વો” અને સ્થાનીક “અરાજકતા સર્જનારા તત્વો”ની સાંઠગાંઠથી કોંગ્રેસની સરકારને ભ્રષ્ટ ચીત્રી જનઆક્રોશ પેદા કર્યો. દિલ્લીના દર્દનાક ગેંગરેપનો મૂદ્દો દેશ ભરમાં કેન્ડલ માર્ચથી ઉછાળ્યો – અને કોંગ્રેસ ઉડી ગઈ. ત્યાર પછી તપાસે બતાવ્યું કે કોલ સ્કેમ હોય કે 2જી સ્કેમ – આરોપો સાબિત થયા નહોતાં. એટલે કે, પ્રજાને ભડકાવવી, છબી ખરડવી અને સત્તાથી દૂર કરવી – આ એક જૂનું સૂત્ર છે.
એટલું જ નહીં, 1989માં બોફોર્સનો બોમ્બ ફૂટ્યો. કોંગ્રેસ ભ્રષ્ટ ઠરાવાઈ, સત્તા ગુમાવી. પછીથી વર્ષો સુધી કોઈ સાબિતી મળી નહીં. આજે 2025માં ફરીથી એ જ ગેમની ગંધ આવે છે?
ભાગવતની ચિંતા એ જ છે કે જે રાજકીય હથિયાર એક સમયે કોંગ્રેસ સામે વપરાયું, તે જ હથિયાર કદી ભાજપ સામે પણ ઉપયોગ થઇ શકે છે. “હાથના કર્યાં હૈયે વાગે” એ કહેવતની જેમ.
અને વિદેશી તાકાતોની વાત તો ખાલી સૂત્ર નથી. અમેરિકા, લિબિયા કે ઇરાકમાં સરકાર બદલી શકે છે, તો ભારતમાં કેમ નહીં? આજે જ ભાગવત અમેરિકા પર ગુસ્સે છે, કારણ કે “ઇલુ-ઇલુ”નો પ્રેમ હવે ખાટો લાગ્યો. રશિયા સાથે પાછું હૃદય જોડવાની ફરજ પડી.
મુદ્દો એટલો જ છે – જ્યારે તમે સત્તામાં છો, ત્યારે તમને લાગે છે દુનિયા તમારી છે. પણ ઇતિહાસે સાબિત કર્યું છે – સરકારો મજબૂત દેખાય છે, પણ એક candle march કે એક આંદોલન આખા કિલ્લાને ધરાશાયી કરી દે છે. અને આજે ભાગવત જે બોલે છે, એમાં છુપાયેલો ડર એ જ કહે છે કે – “કાબે અર્જુન લૂંટ્યો વહી ધનુષ વહી બાણ," જેવો ઘાટ ભારતમાં તો નહીં થાય ને.
તાજા અપડેટ્સ મેળવો સીધા તમારા WhatsApp પર
ચૂંટણી પંચની અંદર 10 મહિનામાં 14 વખત વાંધા કેમ નોંધાયા?
ગુજરાત જીતવા નીકળેલી કોંગ્રેસ સામે ભાજપ નહીં, પહેલા પોતાનું જ ઘર સંભાળવાનો પડકાર!
ભારતની GDP વૃદ્ધિ 7.8 ટકા પહોંચી, પરંતુ મોંઘવારી, માથાદીઠ આવક, રોજગાર અને ખરીદશક્તિ વચ્ચે સવાલ ઊભો થયો કે આ આર્થિક વિકાસનો વાસ્તવિક લાભ સામાન્ય માણસ સુધી કેટલો પહોંચ્યો?