ખેડૂતોના હૈયા પર સત્તા પક્ષ ને અદાણીનો પગદંડો

ગુજરાતના ખેડૂત પર આજનું રાજ્યશાસન જે દમન, બળજબરી, અને કોર્પોરેટ વફાદારી બતાવે છે, તે કોઈ લોકશાહીનો ચહેરો નથી—આ તો ખુલ્લી કોર્પોરેટ તાનાશાહી છે. વિકાસના નારા હણનારી સત્તા પક્ષની “નિઃશબ્દ સમર્પણ” અદાણી જેવી કંપનીઓની ચરણવંદનામાં એટલી ગુમ થઇ ગઈ છે કે ખેડૂતનો હક્ક, જમીન, અસ્તિત્વ, અને સન્માન એમના માટે કોઈ અર્થ જ રાખતું નથી.  

કચ્છમાં અદાણી ગ્રુપની હાઈ વોલ્ટેજ ટ્રાન્સમિશન લાઇન માટે ખેડૂતોની જમીનનો જોરજુલમથી કબ્જો, યોગ્ય વળતર વિના કામ, અને રોજના 400–500 પોલીસકર્મીઓના શો ઓફ ફોર્સ—આ બધું શું સૂચવે છે? એક જ હકીકત: ગુજરાતનું શાસન આજે પ્રજાનું નહીં, ઉદ્યોગપતિઓનું છે.

ખેડૂતો સ્પષ્ટ આક્ષેપ કરે છે કે:

• તેમની મંજૂરી વિના કામ શરૂ થયું,

• જમીન, પાક અને ભવિષ્યનો વિનાશ થયો,

• વળતર માત્ર ₹4.50 લાખ આપે છે—જ્યારે જમીન કિંમત ₹30 લાખથી ₹1 કરોડ,

• વિરોધ કરવાથી પોલીસ ખેડૂતો અને મહિલાઓ સાથે ગેરવર્તન કરે છે,

• રાજકીય નેતાઓ મૌન સાધી બેઠા છે.

આ મૌન માત્ર પાપ નથી—આ પ્રજાના અધિકાર પર સીધી તરાપ છે. રાજ્ય આ રીતે ચાલતું હોય તો તેને લોકશાહી નહીં, "કોર્પોરેટ સિમેન્ટેડ મોનાર્કી" કહીએ તો વધારે યોગ્ય છે.

અદાણી પાસેથી વીજળી ખરીદતી વખતે સરકાર બજારભાવ, મોંઘવારી, ટ્રાન્સમિશન લોસ—આ બધું ઉમેરે છે. પરંતુ ખેડૂતોને વળતર આપતી વખતે ‘મોંઘવારી’નું સ્મરણ કેમ નથી આવતું? કારણ સાદું છે—ખેડૂત પાસે મંત્રાલય નથી, કોર્પોરેટ પાસે છે.

પોલીસની ભૂમિકા તો વધુ દુઃખદ છે.

બ્રિટિશ શાસનમાં ખેડૂતોને દમન માટે જે પોલીસ વપરાતી હતી, એ જ ઈતિહાસ ગુજરાત ફરી જીવતું કરે છે. રાજ્યની પોલીસ બંધારણની નહીં—ગાંધીનગરના ટેલિફોનની પ્રત્યે વફાદાર બની ગઈ છે.

ગુજરાતી કહેવત છે—"સત્તા સદાઅર્થ નથી રહેતી."

સત્તા પક્ષે યાદ રાખવું જોઈએ:

એક દિવસ આ જ ખેડૂત તમને પ્રશ્ન પૂછશે—

"અમારા મતોથી સત્તા લીધી, પરંતૂ અમારા હક્કો કોણે લીલા ચરણોમાં ચઢાવ્યા?"

ઇતિહાસ ગવાહ છે જ્યારે જ્યારે ખેડૂત ની ધીરજ ખૂટી છે—ત્યારે ત્યારે તખ્તા પલટાયા છે.