દિવ્યાંગ પતિ માટે પત્નીની શ્રદ્ધાભરી કાંવડ યાત્રા

ઉત્તર પ્રદેશના મુઝફ્ફરનગરમાં કાંવડ યાત્રા દરમિયાન એક અત્યંત ભાવુક કરી દેતી તસવીર સામે આવી છે. અહીં એક પત્ની, પોતાના દિવ્યાંગ પતિને પોતાની પીઠ પર બેસાડીને લગભગ 150 કિલોમીટરની પગપાળા કાંવડ યાત્રા કરાવી રહી છે. આ મહિલાની દૃઢ ઈચ્છા છે કે તેનો પતિ ફરીથી પોતાના પગ પર ઊભો થઈ શકે અને ચાલી શકે. આ અદમ્ય શ્રદ્ધા ધરાવતી મહિલા હરિદ્વારથી ગંગાજળ લઈને પતિને પોતાની પીઠ પર બેસાડીને મોદીનગર સુધીની કાંવડ યાત્રા પર છે. મહિલાની સાથે તેના બે બાળકો પણ આ પવિત્ર યાત્રા કરી રહ્યા છે.

પ્રેમ અને ભક્તિનો અતૂટ સંબંધ: આશા અને સચિનની ગાથા

આ શિવભક્ત મહિલાનું નામ આશા છે અને તેના પતિનું નામ સચિન છે. તેઓ ગાઝિયાબાદના મોદીનગર, બખરવા ગામના નિવાસી છે. સચિન 13 વર્ષ સુધી દર વર્ષે પોતાના પગ પર ચાલીને કાંવડ યાત્રા કરતો આવ્યો છે. પરંતુ, ગયા વર્ષે કરોડરજ્જુના ઓપરેશન દરમિયાન સચિનને પેરાલિસિસ થઈ ગયો હતો, જેના કારણે તે હવે પોતાના પગ પર ચાલી નથી શકતો.

આ વર્ષે જ્યારે કાંવડ યાત્રાનો સમય આવ્યો, ત્યારે સચિનની પત્ની આશાએ વિચાર્યું કે, "દર વખતે મારો પતિ ખુદ પોતાના પગ પર ચાલીને કાંવડ યાત્રા લાવતો રહ્યો છે, પરંતુ આ વખતે તે લાચાર છે." આ વિચારીને આશાએ પોતાના પતિ સાથે હરિદ્વારમાં ગંગા સ્નાન કરવાનું નક્કી કર્યું. ત્યારબાદ આશા, પતિ સચિન અને બે બાળકો સાથે હરિદ્વાર પહોંચી ગઈ. જ્યારે આશાએ હર કી પૌડીથી ગંગાજળ લીધું, ત્યારે તેણે પતિને કહ્યું કે, "આ વખતે હું તમને મારી પીઠ પર બેસાડીને કાંવડ યાત્રા પૂર્ણ કરાવીશ."

આશાએ ભગવાન શિવ પાસે માનતા પણ માગી છે કે, "મારા પતિ સચિનના પગ સાજા થઈ જાય, જેથી તે ફરીથી પોતાના પગ પર ઉભા રહીને કાંવડ યાત્રા કરી શકે." આશાનું કહેવું છે કે, "પતિની સેવામાં જ મેવા છે, બાકી કંઈ નથી." આશાએ એમ પણ કહ્યું કે, રસ્તામાં તેને મળતા તમામ શિવભક્ત કાંવડીઓ તેની પ્રશંસા કરે છે અને તેને પ્રોત્સાહન આપે છે.

દિવ્યાંગ પતિ સચિને પણ આ ક્ષણ યાદ કરતા કહ્યું કે, 13 જુલાઈના રોજ સાંજે જમીને બેઠા હતા અને વાતચીત કરી રહ્યા હતા, ત્યારે પત્નીએ અચાનક કહ્યું કે, "ચાલો આપણે પણ હરિદ્વાર જઈ રહ્યા છીએ." મેં કહ્યું કે, "મારી હાલત તો જો, મારાથી ઊભું પણ નથી રહેવાતું." તો પત્નીએ કહ્યું કે, "તમે ચાલો તમને ગંગા સ્નાન કરાવી લાઉં." હરિદ્વારમાં સ્નાન બાદ પત્ની કહેવા લાગી કે, "ભોળેનાથના મંદિરમાં તમને મારી પીઠ પર બેસાડીને જ લઈ જઈશ."

પારિવારિક સંઘર્ષ અને મદદની અપીલ

સચિન પરિવારમાં એકમાત્ર કમાનાર હતો. તે રંગકામ કરતો હતો, પરંતુ તેની બીમારી પછી હવે પરિવારમાં કોઈ કમાનાર નથી. આ પરિવારમાં પતિ, પત્ની અને બે પુત્રો છે. આશાએ જણાવ્યું કે, "અમે આર્થિક સંકટનો સામનો કરી રહ્યા છીએ. જ્યારે પતિ સચિન બીમાર પડ્યો, ત્યારે મેં આયુષ્માન કાર્ડ દ્વારા સારવાર કરાવી. જો આયુષ્માન કાર્ડ ન હોત તો ખબર નહીં શું થયું હોત."

આશાએ વધુમાં કહ્યું કે, "હું હર કી પૌડીથી ગંગાજળ લઈને આવી રહી છું. હું મારા ગામ મોદીનગર બખરવા જઈશ. જ્યારથી મારા પતિનું સ્પાઇનનું ઓપરેશન થયું છે ત્યારથી તેઓ ચાલી નથી શકતા. તેઓ ખુદ 13 વખત કાંવડ લાવી ચૂક્યા છે. આ 14મી કાંવડ છે."

આશાએ ઉમેર્યું કે, "હું રસ્તા પર રોકાઈ-રોકાઈને ચાલું છું. મારા બે દીકરા છે, મારો આખો પરિવાર મારી સાથે છે. મારા બાળકો પણ પગપાળા ચાલી રહ્યા છે. મારા પતિનું 1 ઓગસ્ટના રોજ ઓપરેશન થયું હતું. હવે 1 ઓગસ્ટના રોજ એક વર્ષ થશે." બાળકો પણ તેમની આર્થિક સ્થિતિ જોઈને કોઈપણ વસ્તુ માટે આગ્રહ નથી કરતા. આશાએ સરકાર પાસેથી મદદ માગતા કહ્યું કે, "મારા પતિને કંઈક કામ મળવું જોઈએ, થોડી સુવિધાઓ મળવી જોઈએ." આ દંપતીની શ્રદ્ધા અને સંઘર્ષ સમાજ માટે પ્રેરણાદાયક છે.