જિજ્ઞેશ કવિરાજના પિતાએ 'લકી સ્કૂટર'ને આપી સમાધિ

લોકગાયક જિજ્ઞેશ કવિરાજના પિતાને, હસમુખભાઈ કવિરાજે પોતાનું 'લકી સ્કૂટર' જીવ કરતાં પણ વધારે પ્રિય હતું. અમુક સમયથી આ સ્કૂટર બંધ પડ્યુ હતું. તેમને લાગ્યું કે, સ્કૂટરને ભંગારમાં આપવા કરતાં, જીવનના સફરના સાથી તરીકે સમાધિ આપવી વધારે યોગ્ય છે. આમ, તેમણે 18 જુલાઈના રોજ તેમના ઘરની સામે સ્કૂટરની સમાધિ કરી.

ડેશ બોર્ડમાં બાળપણની યાદો

જિજ્ઞેશભાઈ કહે છે કે, સ્કૂટર માત્ર વાહન નહિ, પરંતુ તેમના માટે ભગવાન સમાન છે. હવે ત્યાં દરરોજ પૂજા, દીવાબત્તી અને ભજન-કીર્તન થશે, સંતોના આશીર્વાદ મળશે. તેઓ ત્યાં ભવન-હોલ પણ બનાવવાના છે જેથી ભજન-કથાઓ ચાલ્યા કરશે. હસમુખભાઈ કહે છે કે, 30 વર્ષ પહેલાં આ સ્કૂટર ઘરનું મહેમાન બન્યું હતું. તેમની પાસે કોઈ સાધન ન હતું એટલે જિજ્ઞેશભાઈ અને તેમના પપ્પા બંને સાથે તેની પર ગામે‑ગામ જતા હતા. અડાલજ, સાબરકાંઠા, ખેડા અને મોટેરા જેવા ગામ-શહેરોમાં સફર શરૂ કરવાનું માધ્યમ આ સ્કૂટર બન્યું હતું.

હવે ઐતિહાસિક અને ધાર્મિક સ્થાન

જિજ્ઞેશભાઈ કહે છે કે, સ્કૂટરના ટાયર, એન્જિન, સ્ટિયરિંગ બધું બરાબર ચાલતું હતું. તે ક્યારેય બંધ પડ્યું ન હતું, અને કોઈ એક્સિડન્ટ પણ થયો ન હતો, રસ્તામાં પણ અટકાવ્યા ન હતા. જિજ્ઞેશભાઈ અને હસમુખભાઈ વિચારે કે સ્કૂટરને ભંગારમાં આપવાથી તેની યાદ ભૂલાઈ જતી, સમાધિ આપવાથી તે બાળકોને અને પેઢીઓ સુધી યાદ રહેશે. તેઓ એ સ્થળે દરરોજ પૂજા-દીવાબત્તી-ભજન કરતી સંસ્થા સ્થાપવા માંગે છે.

સંઘર્ષભાવના અને સફર

જિજ્ઞેશભાઈએ કહ્યું કે, આજે જે કંઈ પણ છે, તે સ્કૂટરને કારણે છે. જ્યારે અમારી પાસે કંઈ ન હતું, ત્યારે આ સ્કૂટરે સમય આપ્યો. હવે જ્યારે લક્ઝુરી ગાડી છે, પણ પહેલાના દિવસોમાં આ સ્કૂટર જ હતું જેને સાથ આપ્યો હતો. જિજ્ઞેશભાઈ નાની ઉંમરથી સંગીતમાં જોડાયા હતા. 13 વર્ષના હતા ત્યારે પહેલું ગીત ગાયું હતું. પહેલી કેસેટ બહાર પડ્યા પછી ખાસ્સા સમય પછી મારી 'તમારા હમ' કેસેટ બહાર પડી હતી.