શાંતિ છે કહી ગુજરાત સરકાર ગાઢ નિંદ્રામાં પોઢી ગઇ છે?

ગુજરાતને શાંતીપ્રિય રાજ્ય તરીકે ઓળખવામાં આવે છે — રાત્રે સ્ત્રીઓ એકલી ફરે તેવું સલામત વાતાવરણ હોવાની વાત પણ વારંવાર ગર્વથી કહેવામાં આવે છે. પરંતુ આ છબીમાં હવે ચીરો દેખાવા લાગ્યો છે. તાજેતરમાં ગીરનાર પર્વત પર ગોરખનાથ બાબાની પ્રતિમા ખંડિત થવી માત્ર ધાર્મિક ઘટનાની ગણતરીમાં નથી આવે — એ રાજ્યની કાયદો અને વ્યવસ્થા પર સીધો સવાલ છે. જ્યારે પોલીસની હાજરીનો ડર ખતમ થાય, ત્યારે જ અસામાજિક તત્વો બેફામ બને છે.

નેશનલ ક્રાઇમ રેકોર્ડ્સ બ્યૂરો (NCRB)ના તાજેતરના આંકડા વધુ ચિંતાજનક છે. માત્ર 2023માં રાજ્યમાં 323 નાની-મોટી જૂથ અથડામણોની ઘટનાઓ નોંધાઈ છે. જેમાંથી 72 અથડામણો પ્રેમલગ્નના કારણસર, 21 જૂથ અથડામણો, 17 ધાર્મિક વૈમનસ્યથી, અને 20 વ્યક્તિગત દુશ્મનીના કારણે ઘટી છે. આ આંકડા બતાવે છે કે સહિષ્ણુતા અને સામાજિક સંવાદ ધીરે ધીરે ઓગળી રહ્યો છે.

સરકાર જે કડક વલણની વાત કરે છે, તે ફક્ત મંચ અને મીડિયાની હદ સુધી મર્યાદિત રહી ગયું છે. વાસ્તવમાં કાયદો અમલમાં લાવનાર તંત્રની નબળાઈ એ દરેક ઘટના પછી સ્પષ્ટ દેખાઈ આવે છે. પોલીસની ફરજ હવે માત્ર રિપોર્ટ લખી દેવાની રહી ગઈ છે, જ્યારે ખરેખર જરૂરી છે — સંદેશો આપવો કે કાયદો જીવતો છે.

સનાતન ધર્મના અપમાનના બનાવો વધતા જાય છે, અને હિન્દુવાદી રાજકીય શક્તિઓ આ મુદ્દે નિષ્ક્રિય રહે છે. સરકાર ‘બેલેન્સિંગ એક્ટ’ રમે છે — ન તો દોષિત પર હાથ મૂકે છે, ન તો ધર્મની લાગણીઓને રક્ષા કરે છે. પરિણામે અસામાજિક તત્વો વધુ બેફામ બન્યા છે.

રાજકીય પક્ષો પોતાના મતલબી હિત માટે સામાજિક વિભાજનને વધુ પ્રોત્સાહન આપે છે. સમાજમાં અવિશ્વાસ, દ્વેષ અને બદલોની ભાવના વાવીને માત્ર રાજકીય ફાયદો લેવાય છે. પરંતુ આ નીતિ લાંબા ગાળે રાજ્યને નબળું બનાવશે.

સમય આવી ગયો છે કે સરકાર “ડરનો ડોઝ” પાછો લાવે. પોલીસને નવી ઉર્જા સાથે તંત્રમાં વિશ્વાસ જન્માવવો પડશે. નહિતર આ “વાઇબ્રન્ટ ગુજરાત” ધીરે ધીરે “વિભાજિત ગુજરાત”માં ફેરવાઈ જશે.

ગુજરાતની છાપ — શાંતી, સહિષ્ણુતા અને ભાઈચારો પર ટકેલી છે. જો સરકારે હવે આંખ ન ખોલી, તો આ છાપ ધૂંધળી થવામાં સમય લાગશે નહીં.